Op 27 juni 2025 heeft de Hoge Raad een richtinggevend arrest gewezen over de vergoeding van zorg die door derden, zoals familieleden of vrienden, aan een slachtoffer wordt verleend na een ongeval (ECLI:NL:HR:2025:853). Dit arrest biedt duidelijkheid over de vraag of en onder welke voorwaarden deze kosten voor vergoeding in aanmerking komen.

Oordeel van de Hoge Raad
De Hoge Raad heeft geoordeeld dat het recht op schadevergoeding voor verleende zorg niet afhankelijk is van de vraag of het slachtoffer de derde daadwerkelijk heeft betaald of verplicht is te betalen. Wanneer het in de gegeven situatie gebruikelijk is dat de betreffende zorg door een professionele hulpverlener zou worden verricht, moet de aansprakelijke partij deze kosten vergoeden – ook als de zorg feitelijk door een niet-betaalde derde, zoals een familielid of vriend, is verleend.

Verder geldt dat het slachtoffer de ontvangen schadevergoeding niet aan die derde hoeft door te betalen. De vorderingsrechten van slachtoffer en derde bestaan naast elkaar. Indien de aansprakelijke partij de schade rechtstreeks aan de derde vergoedt, werkt dit bovendien bevrijdend tegenover het slachtoffer, en omgekeerd.

Praktische gevolgen
Dit betekent dat slachtoffers vergoeding kunnen vorderen voor zorg die door familie of vrienden is verleend, mits het gaat om zorg die normaal gesproken door een professional zou worden uitgevoerd. De aansprakelijke partij kan zich dus niet beroepen op het feit dat de zorg kosteloos is verleend.

Conclusie
Met dit arrest is bevestigd dat slachtoffers van letselschade recht hebben op vergoeding van verleende zorg, ook wanneer deze door derden onbetaald is verricht. De vergoeding is niet afhankelijk van daadwerkelijke betaling, zolang het gaat om zorg die in de gegeven situatie gebruikelijk door een professional zou worden geleverd. Daarmee schept de Hoge Raad belangrijke duidelijkheid voor de praktijk van letselschade en schadeafwikkeling.

Vindplaats uitspraak: rechtspraak.nl